Annegret’s story

Annegret’s story

Annegret’s story 1920 600 Untire

Met veel dank aan Annegret voor het delen van haar verhaal.

“In het najaar van 2015 had ik pijn waarvan ik dacht dat het kwam door een teveel aan yoga. Ik probeerde te doen alsof het niets was en hoopte dat het gewoon zou verdwijnen. Uiteindelijk moest ik wel toegeven dat het niet beter werd en ben ik naar de huisarts gegaan, die me vervolgens doorverwezen heeft naar een specialist. Ik wist op dit moment vrijwel niets van kanker en ik voelde me nog steeds goed en gezond. Ik dacht dat de diagnose eenvoudig en gemakkelijk te behandelen was. Het leek destijds niet erg ernstig.

Ik heb alle behandelingen ondergaan: met chemotherapie begonnen om de kanker klein genoeg te krijgen om hem weg te kunnen snijden in plaats van een borstamputatie. De perioden waren inspannend, uitputtend, en hier begon de vermoeidheid. In april van het jaar daarna was ik klaar voor de operatie. En daarna voor de bestraling. In oktober, een jaar na de diagnose, was ik klaar met de behandelingen en mocht ik door naar de controles.

Er is niets dat je kunt lezen of bekijken dat je voorbereidt op de totale verwoesting van vermoeidheid. Iemand noemde het ooit ‘een loden pak’, en dat is het ook. Je hebt geen kracht, geen licht, niets. Je moet erop vertrouwen dat de mensen om je heen je voeden, voor je zorgen en je gezond houden.

Ik ontdekte de Untire app via een online support groep. Dit was lang na mijn behandeling, maar ik voelde me nog steeds uitgeput en zwak. Toen ik ziek was gebruikte ik het elke dag, al was het maar één tip. Toen ik sterker werd hielpen de oefeningen me met mobiliteit, motivatie en herstel. Het gaat er vooral om je eigen waarheid te vinden over wat er gebeurt. Untire hielp me om me normaal, gezond te voelen, nog steeds zwak, maar vooral ‘alive and kicking’.

Voor mij was de vermoeidheid ontmenselijkend en vervreemdend. Maar je komt er wel doorheen. Als de tijd rijp is, zal het leven weer tot bloei komen.”